Peter Berdowski: Nederland moddert voort en dat noemen we dan vol trots ’polderen’

Als kind luisterde ik graag naar de verhalen van mijn moeder over haar jeugd. Het meest fascinerend vond ik de jaarlijks terugkerende overstromingen van de polder waarin ze woonde, de Haagsche Beemden. De boerderij van mijn grootouders stond hoog op een zandrug, omineus genaamd de Galgenakker, en bleef daarom bespaard van de waterlast. In de winter vroren ondergelopen weilanden op en schaatste mijn moeder op haar houten doorlopers naar school, dwars door de polder.